WROSTJA

EKOGLASS

Zamówienia publiczne

Raporty OKIS

Konkursy

Wrocławskie Promocje Dobrych Książek

Dolnośląski Festiwal Artystyczny

Spotkania wyszehradzkie

WTWC

2008 | 2007 | 2006 | 2005 | 2004/2003
rok 2005


1. Patrycja Orzechowska – „Lunatypie. Nos duo”




Wernisaż 5 stycznia 2005 r., o godz. 18.00 w Galerii BWA Awangarda we Wrocławiu.
Opis projektu wyżej.


2. Ewa Granowska – Ceramika – „Inna książka”




Wernisaż 3 grudnia, o godz. 19.00 w Galerii Szkła i Ceramiki BWA we Wrocławiu.
Wystawa odbywała się w ramach 13. edycji Wrocławskich Promocji Dobrych Książek.
Po Wrocławiu wystawa będzie prezentowana w Galerii Sztuki w Legnicy, BWA Zamek Książ, Muzeum Chełmskim w Chełmie oraz w BWA w Piotrkowie Trybunalskim.
Wystawom towarzyszy wydany przez OKiS katalog.
Opis projektu wyżej.


3. Magdalena im Andrzej Kucharscy oraz Jolanta i Marek Wagnerowie – Szkło

Wystawa po ekspozycji w Wałbrzyskiej Galerii Sztuki BWA Zamek Książ zaproszona została do Panstwowej Galerii w Berlinie. W 2006 roku pokazana zostanie też w BWA Wrocław - w Galerii Szkła i Ceramiki.
Opis projektu wyżej.

4. Piotr Komorowski „Personifikacje”




Wystawa fotografii Piotra Komorowskiego „Personifikacje”, zorganizowanej w ramach Dolnośląskiego Festiwalu Artystycznego.
Po ekzpozycji w BWA Wrocław - galerii Awangarda wystawa prezentowana była w maju 2005 w Galerii Pusta w Katowicach
Kuratorem wystawy była Elżbieta Łubowicz.
Wystawie towarzyszył wydany przez DFA katalog.
Opis projektu wyżej.


5. Kostas Kiritsis „Cywilizacje”




Po ekzpozycji w BWA Wrocław - galerii Awangarda wystawa prezentowana była w czerwcu 2005 w Galerii Wozownia w Toruniu.
Wystawie towarzyszy katalog zatytułowany “Księgi dawnej cywilizacji”, wydany nakładem Ośrodka Kultury i Sztuki we Wrocławiu
Opis projektu wyżej.

7. Marco Ambrosi – "Portrety w czerni" - fotografia




Organizatorzy wystawy:
Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu
BWA Wrocław – Galerie Sztuki Współczesnej
Galeria BWA w Wałbrzychu – Zamek Książ
Galeria „Wozownia” w Toruniu
Galeria „pf” w Poznaniu

Kurator:
Elżbieta Łubowicz

Wystawa fotografii włoskiego artysty, przedstawiająca portrety afrykańskich imigrantów żyjących w Weronie. Ta długa seria zdjęć, zaaranżowanych w studio autora, mieści się na pograniczu socjologicznego dokumentu i fotografii artystycznej. Autorska koncepcja tej serii zakłada ukazanie indywidualności portretowanych osób w ramach szczególnego i niepowtarzalnego za każdym razem, własnego i oryginalnego połączenia dwóch tradycji: afrykańskiej oraz europejskiej. Wszyscy fotografowani są w konwencji tradycyjnego europejskiego XIX-wiecznego portretu w atelier fotograficznym, zawsze na tym samym pięknym i stylowym starym fotelu. Cała seria jest fascynującym i subtelnym esejem na temat obu kultur i ich trwałych wartości, a także na temat procesu asymilacji przybyszów w kulturze europejskiej. Są to także niezwykle efektowne, urzekające pięknem fotograficznego kadru portrety.

Wystawa ma we Wrocławiu swoją polska premierę; została przygotowana specjalnie dla Dolnośląskiego Festiwalu Artystycznego oraz BWA Wrocław.

Biografia Autora:
Marco Ambrosi jest włoskim fotografem; uprawia fotografię artystyczną i reklamową. Mieszka w Weronie, gdzie prowadzi własne studio reklamowe - jako jeden z pierwszych we Włoszech zaczął wykorzystywać w swojej pracy na tym polu zaawansowane technologie cyfrowe. W swojej twórczości inspiruje się często malarstwem Caravaggia i Chardina pod względem wykorzystania światła oraz Magritte’a i De Chirico – jeśli chodzi o motywy tematyczne.


8. Anna Szpakowska – Kujawska - „Jest się”




Termin i miejsce:
Muzeum Narodowe we Wrocławiu – 11.03.2005 – 03.04.2005
Muzeum Śląskie w Katowicach
Muzeum Sztuki w Łodzi
Wałbrzyska Galeria Sztuki BWA ZAmek Książ - 2006
Galeria Miejska Arsenał w Poznaniu - 2006
Galeria EL w Elblągu - 2006

Retrospektywna wystawa prac artystki uprawiającej twórczość w kilku dziedzinach sztuki od II połowy lat 50-tych. Poprzednia jej wystawa retrospektywna odbyła się również w Muzeum Narodowym we Wrocławiu, 35 lat temu. Wystawa zaprezentuje prace w głównej mierze z pracowni autorki, uzupełnione dziełami znajdującymi się w zbiorach Muzeum. Całościowe spojrzenie na znaną dotąd fragmentarycznie twórczość Anny Szpakowskiej – Kujawskiej będzie odkryciem jej na nowo, akcentującym przede wszystkim oryginalność tej artystycznej osobowości.

Kurator: Elżbieta Łubowicz


9. Andrzej Bator – „Anamnesis”




Termin i miejsce:
Galeria Państwowa w Berlinie - marzec 2005
Forum Fotografii FF Łódź – październik 2005
Galeria Miejska „Arsenał” w Poznaniu
Stary Browar w Poznaniu
BWA Wrocław
Górnośląskie Centrum Kultury w Katowicach
Muzeum Narodowe – Galeria Łąźnia w Gdańsku
BWA Jelenia Góra

Prezentacja nowej serii fotograficznej autora znanego z pokazywanej w kilku galeriach w Polsce w latach 2001 – 2003 wystawy „Martwe natury pamięci”, która wzbudziła wielkie zainteresowanie subtelnym pięknem kadrów oraz wirtuozerskim wykorzystywaniem wielokrotnej ekspozycji. Obecna wystawa w swoim maksymalnym wymiarze obejmuje trzy serie prac powiązanych ze sobą centralnym tematem, którym jest pamięć. Jej ekspozycja będzie promocją nowej, bardzo ciekawej i dojrzałej osobowości artystycznej.
Czarno-białe prace z serii „Anamnesis” – (re)konstrukcja obrazu”, sięgając do nowej tematyki, kontynuują rozpoczęty w poprzednich dwóch zestawach („Miejsca bezpamięci” i „Martwe natury pamięci”) motyw refleksji nad zapisem pamięciowym. Kluczowym dla sensu tych zdjęć obiektem, obecnym na różne sposoby w kadrze, była czysta kartka papieru. W nowym cyklu ta symboliczna kartka znajduje się na fotografiach o innym charakterze niż wcześniejsze inscenizacje w plenerze lub na studyjnym stole. Towarzyszy portretom znanych i bliskich Autorowi osób, jak i nieznajomych, spotykanych w różnych sytuacjach życiowych, których losy i przeżycia są dla niego skłaniającą do zamyślenia zagadką (...)
To jedyne z najbardziej przejmujących fotograficznych portretów, poprzez wizerunki konkretnych osób przekazujących uniwersalną prawdę o przemijalności tego, co żywe i realne oraz trwaniu tego, co jest niematerialną wartością duchową.

Kurator:
Elżbieta Łubowicz


10. Andrzej Klimczak – Dobrzaniecki – malarstwo




Termin i miejsce
Muzeum Architektury we Wrocławiu – kwiecień 2005
BWA Rzeszów – październik 2005

W wyróżniającej się oryginalnością sztuce Andrzeja Klimczaka – Dobrzanieckiego jest szczere ukazywanie przez autora źródeł użytych motywów. Wśród nich zwraca uwagę dobór odwzorowywanych przedmiotów. Jest on jakimś memento i punktem wyjścia. Zaświadcza nie tylko o wierności autora wobec ulubionych obiektów, co także układa się w szyfr oddalający te dzieła od „czystych” abstrakcji. Choć dukty zapisów czynią z przedniotów powtarzalne glify czy nawet rebusy, to odsyłają nas one wyraźnie poza swe kształty. (...)
Bardzo uderzająca jest w pracach Klimczaka – Dobrzanieckiego próba zatrzymania świeżego, niedojrzałego czy wręcz dziecięcego spojrzenia na świat. Zrównane herarchie przedmiotów dużych i małych (słońce – krzesło – fajka – roślina w doniczce) czy skróty czasowe, nie prowadzą do zwodniczego „złudzenia obiektywistycznego”. W nawiązaniu tym jest dialog z „jedną z najbardziej eliptycznych form ekspresji”, próba sięgnięcia po szczere widzenie świata, bez uprzedzeń i z uroczą bezpośredniością. Jak pisał Merlau-Ponty, w rysunkach dzieci „przedstawienie polega na odtworzeniu jakiegoś przedmiotu lub sceny...tak, by wszystkie elementy... były zasygnalizowane jednocześnie i w sposób uporządkowany”.
(...)
W tym pogłębianiu związku glifowych przedmiotów i określających je barw magicznie odsyłających nas w rejony refleksji i emocji w sferze koloru, Klimczak – Dobrzaniecki sytuuje się wśród takich mistrzów jak: Nowosielski, Zbigniew Makowski czy Fijałkowski. Zbliża się do nich, ale zaraz potem odchodzi w swój własny dualizm malarski. (...)
Andrzej Kostołowski. RONDO. O twórczości Anrzeja Klimczaka - Dobrzanieckiego.

Kurator
Wojciech Stefanik

12. Wiesław Hudon




Fotograf, reżyser filmowy, krytyk i historyk sztuki (dyplom w 1970 na Uniwersytecie Warszawskim). Wykładowca z tytułem doktora habilitowanego w dziedzinie fotografii na Uniwersytecie Zielonogórskim, gdzie kieruje Pracownią Metodyki Artystycznej i w WSP w Częstochowie. Od 1969 roku członek ZPAF. Urodzony w 1943 roku w Samborze.

W 1962 roku dokumentował spektakl AKROPOLIS Jerzego Grotowskiego. W drugiej połowie lat 60. zajmował się reportażem fotograficznym, publikując swe zdjęcia w "ITD"; jednocześnie współpracował z redakcjami "Polski", "Projektu" i "Fotografii", gdzie opublikował ważną serię tekstów poświęconych fotografii awangardowej.

W 1970 roku brał udział w wystawie zbiorowej INFORMACJA - WYOBRAŹNIA - DZIAŁANIE w Galerii Współczesnej w Warszawie, gdzie pokazał DOKUMENTACJĘ TOTALNĄ, którą można uznać za pierwszą świadomą fotograficzną realizację konceptualną w Polsce. Pokaz dotyczył problemu narracyjności, obiektywizmu przekazu oraz związku między dziełem reportażowym, filmowym a tworzącym się wówczas neoawangardowym językiem fotografii, który z perspektywy czasowej można określić jako konceptualny.

W 1970 roku wyjechał do Paryża, gdzie pracował jako grafik reklamowy dla pism "Africa. Magazine", "Gulliver". W latach 1971-73 odbył studia doktoranckie w dziedzinie filozofii i estetyki na Sorbonie. Na przełomie 1972/73 rozpoczął pracę nad filmem strukturalnym DURÉE / TRWANIE. Między 1974 a 1979 rokiem studiował reżyserię filmową w INSAS w Brukseli. W 1974 roku brał udział w głośnym festiwalu filmu awangardowego w Knokke-Heist (Belgia), gdzie pokazał performance FOTEL LUDWIKA XV. W 1979 roku brał udział w Aachen w Neue Galerie Ludwig Sammlung na festiwalu-sympozjum TEATR - PERFORMANCE - SZTUKI PLASTYCZNE, na którym zaprezentował performance TRESURA oraz SPOTKANIE Z NIEZNAJOMYM. W 1987 roku powrócił do Polski, gdzie w Teatrze Współczesnym we Wrocławiu wyreżyserował sztukę według własnego scenariusza KOSMOS. W 1988 roku powołał Fundację Polskiej Sztuki w Brukseli. W prowadzonej przez siebie galerii organizował wystawy sztuki polskiej. W 1997 roku rozpoczął współpracę z WSP (obecnie Uniwersytet Zielonogórskim) w Zielonej Górze. Wykłada fotografię, teatr, film. W 1999 roku wykonał cykl fotografii pt. OLŚNIENIA POKONCEPTUALNE, który dotyczy osobistej refleksji nad rolą konceptualizmu i nowoczesnej fotografii z lat 20. i 30. XX wieku bliskiej "Nowej Rzeczowości", ale także odnosi się do jego osobistych doświadczeń życiowych. W końcu lat 90. rozpoczął werystyczny cykl fotografii portretowych Portrety surowe - Portrety znormalizowane, a na początku XXI wieku kolejny cykl w postaci "fotografii inscenizowanej". Cykl DZIENNIK odnosi sie zarówno do ważnych dla niego dzieł z historii malarstwa, jak też do własnej twórczości, która jest cytowana. Od 1999 roku pracuje nad instalacją FOTOGRAFIE DŹWIĘKOWE, będącą próbą przełożenia obrazu rzeczywistości widzialnej na dźwięki. W instalacji TESTAMENT. OBRAZY OSTATECZNE odniósł się do etosu fotografii i jej tajemnicy, która w tym konkretnym przypadku może zostać odkryta dopiero po śmierci artysty, ponieważ jest jego wizualnym testamentem.


13. Ja-inni. Auto-portret fotografii.




Do wystawy zaproszono artystów wykorzystujących w swej twórczości fotografię jako tworzywo do dalszych przetworzeń plastycznych bądź posługujących się w swych zamierzeniach artystycznych medium fotografii – w tym twórców stosujących fotografię bezpośrednią lub tzw.„czystą”, a także autorów fotografii „inscenizowanej”, wreszcie twórców wprzęgających fotografię w kontekst nowych mediów.
Uczestnicy wystawy:
Ewa Andrzejewska, Andrzej P. Bator, Andrzej Dudek – Dürer, Marek Gardulski, Bogdan Konopka, Piotr Komorowski, Andrzej J. Lech, Janusz Leśniak, Jerzy Lewczyński, Tomasz Machciński, Natalia LL, Janusz Nowacki, Darek Orwat, Krystyna Piotrowska, Józef Robakowski, Wojciech Zawadzki i Paweł Żak.

Kolejne ekspozycje:
luty – marzec 05. Galeria ff, Łódź
marzec – kwiecień 05. P.G.S. Legnica
maj – czerwiec 05. Galeria pf Poznań
wrzesień 05. Wrocław

Wystawie towarzyszyć będzie sympozjum teoretyczne z udziałem krytyków sztuki i fotografii (czerwiec 2005, galeria pf Poznań).

Koncepcja wystawy i opieka kuratorska: Andrzej Saj, krytyk fotografii, redaktor „Formatu”.
Przygotowanie organizacyjne: Janina Hobgarska, dyr. BWA Jelenia Góra.

Wystawie towarzyszył wydany przez BWA Jelenia Góra katalog.


17. Urszula Broll – Urbanowicz




Urodzona w 1930r. w Katowicach. W 1955r. ukończyła ASP w Krakowie (filia Katowice). W 1953r. była współzałożycielką grupy artystycznej "St - 53", a w 1967r. - grupy "Oneiron" w Katowicach. Uczestniczyła w pracach i wystawach tych grup. Od 1983r. mieszka w Przesiece w pobliżu Jeleniej Góry.
Brała udział w kilkudziesięciu wystawach w kraju i za granicą, m.in.: II i III Wystawa Sztuki Nowoczesnej, Zachęta w Warszawie (1957 i 1959), Salon Marcowy w Zakopanem (1971), Marzenia, Mity, Wtajemniczenia, BWA w Katowicach (1974), Medytacje i Sztuka w Krakowie (1989), Wspaniały Krajobraz. Artyści i kolonie artystyczne w Karkonoszach w XX wieku, Jelenia Góra - Wrocław - Berlin - Ratingen - Hösel - Görlitz, 1999-2000.
Wystawy indywidualne, m.in. w Warszawie, Katowicach, Krakowie, Sztokholmie, Jeleniej Górze.


18. Konkurs Eugeniusza Gepperta

8. KONKURS IM. EUGENIUSZA GEPPERTA
7. Krajowa Wystawa Malarstwa Młodych oraz 8. Konkurs im. Eugeniusza Gepperta
Wrocław, Galeria AWANGARDA

Idea ogólnopolskiego konkursu malarskiego i wystawy młodych artystów, stojących u progu kariery zrodziła się w gronie artystów i krytyków wrocławskich, przy współudziale Hanny Krzetuskiej-Geppertowej w 1989 roku. Celem wystawy-konkursu było promowanie młodych artystów, wyróżniających się swoją twórczością. Pierwsza edycja ograniczała się jedynie do środowiska wrocławskiego. Malarstwo, wywodzące się z wytężonej warsztatowej pracy i zakładające łączność z tradycją oraz trwającą z nią polemikę, aspiruje do sztuki w najwyższym z możliwych rozumieniu. Osobisty wkład artysty, inspiracje, a także rozwój techniki sprawiają, że malarstwo jest odkrywane przez każde z następnych pokoleń i pomimo pojawiania się coraz to nowych możliwości wypowiedzi artystycznej, wciąż zachowuje swą tradycyjną formułę niezbędnej obecności w sztuce. Niektórzy z artystów startujących w konkursie mieli już swój debiut, inni na niego czekają.

Organizatorami Konkursu są: ASP we Wrocławiu i BWA Wrocław - Galerie Sztuki Współczesnej, Dolnośląski Festiwal Artystyczny, Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu.


20. Natalia LL




Miejsce: BWA Wrocław - Galerie Sztuki Współczesnej

Agata Smalcerz
Natalia LL - ekspresja i kreacja

Czterdzieści lat twórczości artystycznej Natalii LL to lata nieustającej manifestacji indywidualizmu osoby, która wykreowała swój wizerunek jako niepowtarzalny byt w kosmosie. Skoncentrowanie się na własnym jestestwie, które jest pryzmatem dla całej energii zewnętrznej rzeczywistości wynikało niewątpliwie - u progu kariery twórczej artystki - z tendencji, jakie wówczas dopiero zaznaczały się w sztuce najnowszej. W środowisku wrocławskim, gdzie Natalia LL znalazła się dzięki studiom na tamtejszej uczelni plastycznej, bardzo wcześnie - w stosunku do światowych trendów - zaczęły pojawiać się postawy preferujące pierwiastek intelektualny w twórczości artystycznej, co umożliwiło powstanie w tym mieście silnego ośrodka sztuki konceptualnej, nazwanej przez jednego z jej protagonistów, Andrzeja Lachowicza, sztuką pojęciową.
Skupienie się na odczytaniu świata poprzez własny intelekt doprowadziło niektórych artystów konceptualnych, wśród których Natalia LL była najbardziej radykalna, do odczytania go poprzez własne ciało, które jest przecież nierozłącznie związane z umysłem. Sztuka ciała stała się też naturalną konsekwencją poszukiwań artystki, możliwością wykreowania nowych środków ekspresji i zwrócenia uwagi na sferę, która pozornie stoi w opozycji do intelektu - na sferę intuicji. Jednocześnie artystka nie porzuciła dotychczasowych fascynacji konceptualizmem, stwarzając w swojej sztuce niezwykły mariaż tego co intelektualne i intuicyjne, duchowe i cielesne, naturalne i sztuczne.
Wykreowanie własnej cielesności na podmiot i przedmiot sztuki związane było z nieustającym zachwytem nad urodą życia, a ­jednym z jej najważniejszych - o ile nie najważniejszym - przejawów, manifestacją żywotności jest Eros.
(...)