WROSTJA

EKOGLASS

Zamówienia publiczne

Raporty OKIS

Konkursy

Wrocławskie Promocje Dobrych Książek

Dolnośląski Festiwal Artystyczny

Spotkania wyszehradzkie

WTWC

2008 | 2007 | 2006 | 2005 | 2004/2003
rok 2006



1. Arno Fisher – fotografie




Kurator:
Marek Śnieciński

Terminy i miejsca ekspozycji:
Galeria Miejska we Wrocławiu – 16 stycznia – 20 lutego 2006
Galeria pf w Poznaniu - 2 października 2006

Pierwsza w Polsce indywidualna wystawa Arno Fischera, jednej z najważniejszych postaci kształtujących oblicze fotografii niemieckiej. Po studiach rzeźbiarskich na kilku artystycznych uczelniach Berlina poświęcił się całkowicie fotografii i od lat 50-tych z powodzeniem łączy pracę twórczą i działalność pedagogiczną. Aktywność w obu tych sferach sprawiła, że A.Fischer wywarł znaczący wpływ na dwie generacje fotografów niemieckich.
Od lat pięćdziesiątych Fischer pracuje nad swym chyba najważniejszym cyklem fotograficznym, noszącym tytuł „Situation Berlin”. Podział Niemiec, budowa muru berlińskiego i ingerencje wschodnioniemieckiej cenzury uniemożliwiły swego czasu publikację tych materiałów. Fotografie z tego cyklu pokazane zostały publicznie w Berlinie dopiero w roku 1985, a potem we Francji, Portugalii, Hiszpanii i Stanach Zjednoczonych, ugruntowując artystyczną pozycję berlińskiego twórcy.


2. Andrzej P. Bator – „Anamnesis”




Wystawa „Anamnesis”
Galerii BWA Awangarda, 2 – 26 marca 2006
wernisaż: 2 marca, godzina 18.00.

Seminarium „Sztuka i pamięć”
Ośrodek Kultury i Sztuki, Klub Związki
3 marca 2006 roku, od godziny 11.00


SEMINARIUM „SZTUKA I PAMIĘĆ”

Uczestnicy: Grzegorz Dziamski, Beata Frydryczak, Marianna Michałowska, Zbigniew Treppa, Ryszard Różanowski, Andrzej Saj, Marek Śnieciński, Adam Sobota, Agnieszka Rejniak-Majewska.

Specjalni goście - uczestnicy dyskusji: Krzysztof Candrowicz, Tomasz Ferenc, Janina Hobgarska, Marek Janczyk, Jerzy Lewczyński, Marian Łazarski, Janusz Nowacki, Zbigniew Sejwa, Iwona Święch, Maciej Szymanowicz, Zbigniew Tomaszczuk, Stefan Wojnecki, Piotr Wołyński.
Prowadząca: Elżbieta Łubowicz

Terminy i miejsca ekspozycji:
- Galeria Państwowa w Berlinie - marzec 2005
- Forum Fotografii FF Łódź – październik 2005
- Festiwal Miesiąc Fotografii w Bratysławie - listopad 2005
- Galeria BWA Awangarda we Wrocławiu - marzec 2006
- Galeria pf w Poznaniu - grudzień 2006
- Zamek Książąt Pomorskich - 8 luty - 4 marca 2007
- Galeria Pusta w Katowicach - 2007
- BWA Jelenia Góra - 22 czerwiec 2007

Wystawie towarzyszy wydana przez OKIS obszerny katalog - książka.

Patroni medialni:
Pismo Artystyczne Format, magazyn o sztuce Arteon, kwartalnik Fotografia, miesięcznik Odra, The Warsaw Voice, Polskie Radio Wrocław, TVP 3 Wrocław.

Mecenasi wystawy:
WIG Catering, ECCO Papier, Semata, Wina Świata, Browar Belgia.

Prezentacja nowej serii fotograficznej autora znanego z pokazywanej w Polsce i za granicą w latach 2001 – 2003 wystawy „Martwe natury pamięci”. Wystawa ta wzbudziła wielkie zainteresowanie subtelnym pięknem kadrów oraz wirtuozerskim wykorzystaniem wielokrotnej ekspozycji (prace zostały włączone do kolekcji fotografii Muzeum Sztuki w Łodzi i Muzeum Narodowego we Wrocławiu).
Obecna wystawa obejmuje następne dwie serie prac powiązanych ze sobą centralnym tematem, którym jest pamięć: „Miejsca bezpamięci” oraz „Anamnesis” – [re]konstrukcja obrazu”. Sięgając do nowej tematyki, kontynuują motyw refleksji nad zapisem pamięciowym. Kluczowym dla sensu tych zdjęć obiektem, obecnym na różne sposoby w kadrze, jest symboliczna czysta kartka papieru. W nowym cyklu towarzyszy portretom znanych i bliskich Autorowi osób oraz nieznajomych, spotykanych w różnych sytuacjach życiowych, których losy i przeżycia są dla niego skłaniającą do zamyślenia zagadką. Te niezwykle przejmujące fotograficzne portrety przekazują uniwersalną prawdę o przemijalności tego, co żywe i realne oraz trwaniu tego, co jest niematerialną wartością duchową.
Wystawa „Anamnesis” została już w 2005 r. przedstawiona w Galerii Pankow w Berlinie, w ramach festiwalu Miesiąc Fotografii w Bratysławie oraz w Galerii FF w Łodzi. Wystawie towarzyszy katalog-książka, zawierający reprodukcje prac autora oraz teksty teoretyczne na temat pamięci jako inspiracji w sztuce, które w skróconej wersji przedstawione zostaną na seminarium towarzyszącym otwarciu wystawy. Związanie wystawy z seminarium teoretycznym prowadzi do pogłębienia refleksji nad tematem związku sztuki z pamięcią, a tym samym nad zakorzenieniem twórczości artystycznej w indywidualnym, duchowym wymiarze osoby ludzkiej.


3. Barbara Gębczak – Janas – malarstwo




Kurator:
Zbigniew Kraska

Termin i miejsce:
Galeria Sztuki w Legnicy – kwiecień 2005
BWA Wrocław - marzec 2006
BWA w Jeleniej Górze - 8 czerwca - 2 lipca 2006

Moje prace biorą swój początek w prawdziwym świecie. Inspirują mnie konkretne zdarzenia, sytuacje, które rzeczywiście się wydarzyły i których jestem świadkiem. Najczęściej obraz zarejestrowany na taśmie video staje się punktem wyjścia do dalszych poszukiwań malarskich. Bliski jest mi współczesny świat mediów.

Barbara Gębczak-Janas studiowala na ASP w Poznaniu i Wrocławiu (dyplom z malarstwa > w 2002 r.). Brała udział w wielu wystawach w kraju i za granicą. Jest autorką kilku wystaw indywidualnych. W bieżącym roku wyróżniona nagrodami na V Krajowej Wystawie Młodych, VI Konkursie im. E.Gepperta /BWA Wroclaw/ i - ostatnio - Legnickich Promocjach Młodych.


4. Andrzej Dudek-Dürer „Rekonstrukcja tożsamości”




Kurator generalny:
Krzysztof Jurecki

Miejsca i terminy espozycji:
- BWA w Jeleniej Górze - 9 maja - 2 czerwca 2006
- Galeria Sztuki Wozownia w Toruniu - 30.06.2006 - 16.07.2006
- Galeria EL w Elblągu - 03.08.2006 – 03.09.2006
- Galeria Domek Romański we Wrocławiu - 6 października, godzina 19.00 2006. Wystawa potrwa do 28 października 2006
- Miesiąc fotografii w Bratysławie - 3 listopada 2006
- Galeria FF - styczeń 2007
- Muzeum Pałac w Wilanowie - marzec 2007
- BWA Bielsko Biała - 24 lipca 2007
- Wałbrzyska Galeria Sztuki, BWA Zamek Książ - 22 września - 11 listopada 2007
- BGSW w Ustce - 2007

Autorska wystawa p. t. REKONSTRUKCJA TOŻSAMOSCI A.DUDEK-DURER Fotografia, Grafika, Video prace z lat 1969-2005.
W dużej mierze prace z lat 70 i 80 XX wieku ale również późniejsze prace, grafiki inspirowane fotografią, podczas wystawy projekcje video wraz z muzyką autorską; podczas wernisaży autorskie performance.

Wystawie towarzyszyć będzie wydany przez OKiS obszerny katalog - książka oraz płyta CD.


5. Aleksander Dymitrowicz – "Pomiędzy bielą a czernią"




Kurator:
Andrzej P. Bator

Termin i miejsce:
- BWA Wrocław - Galerie Sztuki Współczesnej - wernisaż 10 października 2006
wystawa trwa od 2 - 22 października 2006
- Galeria Wzgórze Zamkowe - 4 stycznia dp 4 lutego 2007
- BWA w Opolu - 2007

Wystawie towarzyszyć będzie wydany przez OKiS obszerny katalog - książka.

Aleksandra Dymitrowicza rozmowy z obrazami

Aleksander Dymitrowicz zawsze wydobywa swe obrazy z własnej pamięci. Nie chodzi przy tym o proces odtwarzania czegoś zapamiętanego, czego nie można było albo nie udało się namalować od razu, gdy jakiś obraz pojawił się przed jego oczami. Myślę, że w przypadku jego twórczości, w przypadku jego malarstwa, mamy do czynienia ze specyficzną, współczesną wersją platońskiej anamnesis. W proces ten wpisany jest pewien poprzedzający go, niezbędny etap – najpierw trzeba zapomnieć, żeby dać sobie szansę na przypomnienie. Wtedy, przefiltrowane przez rozmaite pokłady naszej pamięci, wracają do nas doznania, przeczytane teksty, ujrzane obrazy. Zapomnienie to jest nie tylko rodzajem dystansu – anamnesis zakłada bowiem pewną mimowolność, zgodę na to, że nasze dzieło będzie tworzone nie tylko głową. To przypomnienie zamienia się w pytanie – w zdziwienie, i dopiero wtedy można zacząć tworzyć. Uświadamiamy sobie jego obecność i musimy coś z nią zrobić, znaleźć sposób, by doprowadzić do spotkania z tą obecnością.

Obrazy Dymitrowicza to najczęściej pejzaże – sam artysta mówi zresztą o tym wyraźnie – choć pejzaże te bliskie są malarstwu abstrakcyjnemu. Nie odnajdziemy w nich natury, która byłaby podmiotem. Obrazy owe nie są miejscem spotkania artysty-obserwatora z naturą, która, potraktowana podmiotowo, mogłaby ze swej strony przyglądać się artyście. Być może dlatego (choć nie jest to jedyny powód) twórca niezbyt chętnie nadaje tytuły swoim obrazom – nawet wtedy, gdy kolejne płótna czy gwasze układają się w obszerniejsze cykle. Inną przyczyną tej niechęci jest z pewnością koncentracja twórcy na sprawach formalnych i programowe wręcz lekceważenie i unikanie wszelkiej literackości, którą najwyraźniej uważa Dymitrowicz za niemalarską.
(...)


6. Paweł Żak „Opowieści”




Kurator:
Elżbieta Łubowicz

Miejsca i terminy ekspozycji:
- Muzeum Miejskie Wrocławia
wernisaż 6 października 2006
wystawa trwa od 27 września do 28 października 2006
- Galeria Pusta w Katowicach - 2007
- BWA Zamek Książ - 2007

„Opowieści” to cykl 72 czarno-białych, sepiowanych fotografii, o charaktere unikatowym (manualne ingerencje przy kopiowaniu), które powstawały w latach 1996-2004. Zamknięte w kształcie kwadratu, tworzą wielowątkową opowieść, która jest rodzajem pamiętnika autora. Wydarzenia, przeżycia, refleksje zapisane są w tej serii metaforycznie w postaci zainscenizowanych, fikcyjnych obrazków, które swoją stylistyką odwołują się do naiwnego, zaczarowanego świata dziecięcej wyobraźni.

Bohaterem całego opowiadania może stać się banalny przedmiot: zabawka, owoc lub warzywo, a czasem drobny przedmiot, specjalnie dla zdjęcia skonstruowany przez autora. Niekiedy obrazy te łączą się w krótkie, kilkuelementowe serie związane wspólnym tematem; bohaterowie wcześniejszych zdjęć pojawiają się później na kolejnych, w nowych sytuacjach i nowym kontekście znaczeniowym.

Te drobne poetyckie narracje pod formą pogodnych, pełnych uroku obrazków ukrywają poważne sensy, nierzadko odwołujące się do wielkich tematów kulturowej tradycji. Są w istocie osobistą refleksją nad problemami egzystencjalnymi. Paweł Żak odwołuje się w tej serii do znanej konwencji opowieści dla dzieci z wbudowanym w nią „drugim dnem”. Kontemplacyjny klimat tych wizualnych utworów poetyckich zawiera w sobie tradycję holenderskich martwych natur i wnętrz, tworzących sugestywny i cichy świat, wciągający bez reszty uwagę widza.

„Opowieści” były w trakcie ich powstawania pokazywane we fragmentach na kilku indywidualnych i zbiorowych wystawach. Nigdy dotąd nie została jednak przedstawiona całość serii już po zakończeniu jej przez autora. Obecna wystawa umożliwia zapoznanie się z tymi lirycznymi opowieściami w pełnym wymiarze, kiedy tworzą już precyzyjnie ułożoną meta-opowieść, zawartą miedzy wyrazistym początkiem i końcem.

Wystawie towarzyszyć będzie wydana przez OKiS książka prezentująca całość serii.

Informacje o autorze:
Ur. w 1965. Mieszka w Józefowie pod Warszawą. Za cykl „Opowieści” ( w jego początkowej fazie) otrzymał w 1998 roku nagrodę „Prix Broncolor de la Lumiere” w Europejskim Konkursie Fotografii odbywającym się w Vevey w Szwajcarii. Brał udział w wielu wystawach zbiorowych (m.in. „Wokół dekady. Fotografia polska lat 90.”, w Biennale Fotografii w Poznaniu w 2000 i 2003 r.. w wystawie „Dotknięcie realności” – Wrocław-Poznań-Praga oraz w wystawach polskiej fotografii w Danii, Francji, Niemczech, Szwecji, Holandii, Szwajcarii, Słowacji). Jest autorem kilkunastu wystaw indywidualnych, na których prezentował trzy swoje cykle: „Opowieści”, „Bez tytułu” i „Bliski znajomy”.


7. Reiko Imoto „Dreamscapes”




Kurator:
Elżbieta Łubowicz

Premiera: Galeria "pf" w Poznaniu, 13.06.-16.07.06
BWA Wrocław - Galeria Awangarda, 2007 rok

Wystawa obejmuje dwie serie fotografii: „Dreamscapes” i „Dreams of the Amnesiac”. Po raz pierwszy została zaprezentowana w ramach Miesiąca Fotografii w Bratysławie w listopadzie 2005. W 2006 r. zostanie pokazana w Japonii (luty-marzec), w Belgii (maj) i w USA (wrzesień). Prace z tych dwu serii, związanych ze sobą tematem i estetyką, to klasyczne czarno-białe fotografie, ułożone w tryptyki. Obrazy nie są inscenizowane ani wtórnie przekształcane; wykonane zostały na tradycyjnej błonie negatywowej, a do osiągnięcia ich niezwykle atrakcyjnych wizualnie efektów autorka posłużyła się wyłącznie głębią ostrości.

W swoich pracach Reiko Imoto widoki zwyczajnej, napotykanej wokół siebie codzienności przemienia w rzeczywistość fantastyczną: ze wspomnień, snów i wyobraźni. Fotografia jest dla niej narzędziem, które pozwala jej odnajdywać na nowo zapomniane sposoby widzenia świata – takie, które są oczywiste dla dziecka. W „Pejzażach sennych” („Dreamscapes”) poprzez obrazy chwytane okiem kamery przenosi się do świata kryjącego w najzwyklejszych z pozoru widokach tajemnicze i fascynujące opowieści. W „Snach dotkniętych amnezją” („Dreams of the Amnesiac”) próbuje wyobrazić sobie sny ludzi, którzy stracili pamięć: są to widma i ślady zapamiętanych obrazów; widoki, które wielkim wysiłkiem pamięci i świadomości usiłują zaistnieć, urzeczywistnić się. Budowane w wyobraźni widza związki między poszczególnymi obrazami wewnątrz tryptyków poruszają jego pamięć, przywodząc na myśl reminiscencje słuchanych w dzieciństwie baśni i opowieści, dziecięcych zabaw czy własnych snów lub przeczytanych utworów poetyckich. Ta podróż w głąb własnej podświadomości jest czymś znacznie więcej niż ucieczką od banalnej codziennej rzeczywistości: kryje się w niej silna sugestia, że „zaczarowany” sposób widzenia świata właściwy dzieciom może zawierać w sobie część wiedzy o prawdziwej jego naturze.

Informacje o autorce:
Swoje prace fotograficzne Reiko Imoto po raz pierwszy przedstawiła w 1993 r. w Japonii na Międzynarodowym Festiwalu Fotografii w Higashigawa. Później studiowała sztukę i projektowanie artystyczne w Central St. Martin’s College of Art w Londynie oraz w USA, gdzie w 2002 r. otrzymała tytuł magistra fotografii w Savannah College of Art and Design. Brała dotąd udział w kilkunastu wystawach zbiorowych w Japonii i USA, prezentowała także swoje indywidualne wystawy: „Memories and Dreams” i Visions of the Other Side” w Londynie oraz w Savannah w USA. W 2004 roku brała udział w Festiwalu Fotografii w Łodzi, gdzie przedstawiła slide show (projekcja z płyty CD). W 2004 r. Reiko Imoto otrzymała Grand Prix na Portfolio Review w ramach Miesiąca Fotografii w Bratysławie i w listopadzie 2005 pokazała indywidualną wystawę w trakcie kolejnego Miesiąca Fotografii, prezentując „Dreamscapes” i „Dreams of Amnesiacs”. Od 2004 r. Reiko Imoto mieszka w Brukseli.


8. ...dla ceramików będzie tu raj prawdziwy

Krystyna Cybińska, Paulina Pokorny-Ziemba, Adam Abel.
Dolnośląska ceramika w Hiszpanii

Wernisaż wystawy 20 października 2006, Centrum Sztuki Ceramicznej, Arrasate-Mondragon, Hiszpania.

Wystawa przygotowana w ramach Dolnośląskiego Festiwalu Artystyczego przez Ośrodek Kultury i Sztuki oraz Ambasadę RP w Madrycie.

Kurator: Barbara Banaś





Krystyna Cybińska






Adam Abel





Paulina Pokorny-Ziemba

...dla ceramików będzie tu raj prawdziwy notował w 1945 roku w trakcie pierwszej powojennej wizyty w dolnośląskich fabrykach ceramicznych Tadeusz Szafran – wybitny ceramik i pedagog. Parę miesięcy później we Wrocławiu powstała uczelnia plastyczna, która według wstępnych założeń kształcić miała przede wszystkim artystów ceramików i szklarzy, przyszłych projektantów. W powojennej rzeczywistość początki były niezwykle trudne nie brakowało jednak pełnych zapału entuzjastów. Zajęcia dydaktyczne poprowadzili ceramicy przybyli z Warszawy: Rudolf Krzywiec i Julia Kotarbińska, niegdyś uczniowie prof. Tichego, wielkiego propagatora ceramiki artystycznej. Wkrótce uczelnia stała się placówką znaną w całym kraju, a jej młodzi absolwenci odnosili pierwsze znaczące sukcesy m.in.: w 1962 roku na Międzynarodowej Wystawie Ceramiki AIC w Pradze (...)

W kameralnej prezentacji, którą Państwu przedstawiamy uczestniczy trójka wrocławskich artystów: Krystyna Cybińska, Paulina Pokorny-Ziemba i Adam Abel. Trzy pokolenia – trzy indywidualności – trzy odmienne postawy, które łączy niewątpliwie ogromna pasja tworzenia i oddanie ceramicznej dyscyplinie (...)

Wrocławskie środowisko ceramiczne charakteryzuje pluralizm postaw, czego doskonałym przykładem jest twórczość trójki zaproszonych na wystawę artystów: Krystyny Cybińskiej, Pauliny Pokorny – Ziemby i Adama Abla. Na Dolnym Śląsku jest bowiem niczym w rajskim ogrodzie, o którym myślał wspomniany na wstępie Tadeusz Szafran, każdy ma możliwość odnaleźć tu swoje niepowtarzalne miejsce i tworzyć w zgodzie z samym sobą.

Barbara Banaś
kurator wystawy



-------------------------------------

TRWAJĄCE CYKLE WYSTAW:

1. Magdalena im Andrzej Kucharscy oraz Jolanta i Marek Wagnerowie – Szkło

- BWA Zamek Książ - 2005
- BWA Wrocław - w Galerii Szkła i Ceramiki - 2006
Opis projektu w archiwum.


2. Marco Ambrosi – "Portrety w czerni" - fotografia




- BWA Wrocław – Galerie Sztuki Współczesnej - 2005
- Galeria „pf” w Poznaniu - 2005
- Galeria „Wozownia” w Toruniu - 26 maja - 18 czerwca 2006
- Galeria Bielska BWA, I poł. 2007
Opis projektu w archiwum.


3. Anna Szpakowska – Kujawska - „Jest się”




- Muzeum Narodowe we Wrocławiu – 2005
- Muzeum Śląskie w Katowicach - 2005
- Galeria Miejska Arsenał w Pozaniu - wernisaż: 19.06.2006
- BWA Zamek Książ - wernisaż: 30 września 2006
- Muzeum Narodowe w Szczecinie - 2008
Opis projektu w archiwum.

4. Piotr Komorowski „Personifikacje”




- BWA w Jeleniej Górze - 26 września - 20 października 2006

„Komorowski zachowuje dużą powściągliwość w reżyserowaniu swych zdjęć, ogranicza ingerencje do niezbędnego minimum. Myślę, że inscenizacje te są czymś w rodzaju zasłony dymnej, są pokusą podsuwaną nam przez artystę, byśmy trochę pobłądzili wśród tych wszystkich pozornych alegorii, dziwnych póz i trudnych do rozpoznania rekwizytów” – napisał w katalogu, wydanym z okazji wystawy, Marek Śnieciński.

Kuratorem wystawy jest Elżbieta Łubowicz.

Wystawie towarzyszył wydany przez DFA katalog.

Wystawa prezentowana była już w:
- BWA Wrocław - Galeria Awangarda - kwiecień 2004 roku
- Galerii Sztuki w Legnicy - lipiec 2004 roku
- na Festiwalu Miesiąc Fotografii w Bratysławie - listopad 2004
- Galerii Polskiego Instytutu w Bratysławie - listopad 2004
- Galerii Polskiego Instytutu w Pradze, 2004
- Galerii Pustej w Katowicach - maj - czerwiec 2005

---------------------------------