WROSTJA

EKOGLASS

Zamówienia publiczne

Raporty OKIS

Konkursy

Wrocławskie Promocje Dobrych Książek

Dolnośląski Festiwal Artystyczny

Spotkania wyszehradzkie

WTWC

2008 | 2007 | 2006 | 2005 | 2004/2003
2008


1. Sympozjum "O wolności i demokracji w sztuce polskiej lat 80."




Projekt dofinansowany jest ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.

CZĘŚĆ 1
Muzeum Narodowe w Szczecinie
14 czerwca 2008 roku

Sympozjum będzie poprzedzało wernisaż wystawy "Republika bananowa. Ekspresja lat 80."

Kurator: Jolanta Ciesielska
Koordynator: Agnieszka Chodysz
Prowadzenie: Jolanta Ciesielska

11.00 - 13.00
Projekcja filmu Józefa Robakowskiego „Konstrukcja w Procesie”, Łódź, (1981/82)
Wiesław Cupała, Waldemar Fydrych, „Jak to było?” (Wyjątki z historii Pomarańczowej Alternatywy)
Wojciech Ciesielski, „Sztuka Prywatna i Kultura Zrzuty – alternatywna sztuka w Polsce w latach 80.”
15.00 - 17.00
Maryla Sitkowska, "Wystawy Bonarskiego"
Jerzy Kosałka, „Obiekty artystyczne i instalacje grupy Luxus”
Alicja i Mariusz Jodkowie, Galeria Entropia/Wrocław, „Części fragmentów, okruchy kawałków, odpryski ułomków, skrawki, strzępy, nieogarniona ruina całości. WIECZNE BUM!”
pokaz filmowy

WSTĘP WOLNY

14.06.2008, godzina 21.00,
Klub "U Wyszaka", ul. Mściwoja 8, Szczecin
Koncert współczesnej muzyki improwizowanej
ROGULUS X SZWELAS und GOS featuring C. Feliu

Michał Gos – perkusja, instrumenty perkusyjne
Marek Rogulus Rogulski – trąbka, saksofon tenorowy, kontrabas
Tomasz Szwelas Szwelnik – keyboard, fortepian, elektronika, gitara preparowana
C. Feliu - noice


CZĘŚĆ 2
Galeria Miejska Arsenał w Poznaniu
14 listopada 2008

Prowadzenie: Jolanta Ciesielska

11.00 - 13.00
1. Józef Robakowski, „Galeria Wymiany”, prezentacje archiwalnych filmów z Niemego Kina, 1983 i 1984
2. Grzegorz Dziamski, „Ekspresja malarska lat 80."
14.00 - 17.00
3. Jan Michalski, „Komu pokazuje srom Donna Gentile? Ikonografia GRUPPY w świetle poezji tytułów.”
4. Michał Bogucki, „Wystawy Janusza Boguckiego w latach 80. i na początku lat 90."
5. Andrzej Saj, „Niezależne środowisko plastyczne Wrocławia lat 80.”
Dodatkowe teksty do Suplementów:
1. Jerzy Jarniewicz, „Pokolenie Brulionu”, „Brulion i pokolenie literackie debiutujące na przełomie lat 80. i 90.”
2. Dorota Monkiewicz, „Recepcja sztuki nowego ekspresjonizmu wczoraj i dziś"

Sympozjum „O wolności i demokracji w sztuce polskiej lat 80.” będzie teoretycznym uzupełnieniem wystawy „Republika bananowa. Ekspresja lat 80.”. Będzie to pierwsza po 20 latach tak duża i poważna próba rozmowy i podsumowania tamtego okresu. Rozmowa o wolności w sztuce – jako takiej, o wolności w demokracji i o formach przekraczania ograniczeń.


Na początku 2009 roku wydane zostaną materiały teoretyczne i teksty krytyczne oraz archiwalna dokumentacja zdjęciowa: "Suplementy do historii lat 80.", które uzupełnią katalog wystawy "Republika bananowa. Ekspresja lat 80." .
Kuratorem wystawy "Republika bananowa. Ekspresja lat 80." i Sympozjum oraz redaktorem katalogu wystawy oraz planowanych Suplementów jest Jolanta Ciesielska.

Na sympozjum przedstawimy i udokumentujemy najważniejsze postacie tworzące przestrzeń działań artystycznych, przestrzeń krytyczną tamtego okresu w Polsce (kuratorów wystaw; przedstawicieli grup artystycznych, artystów).

Prezentacje, które później zostaną opublikowane, będą próbą przybliżenia działalności każdego z prelegentów w latach 80. z perspektywy ich doświadczeń. Zaprezentujemy opis tamtych czasów krytyków sztuki, niezależnych kuratorów - w latach 80. najważniejszych osobowości polskiej sceny krytycznej - kuratorów licznych wystaw, działających wówczas niezależnie od siebie.

Sympozjum uzupełnione zostanie wizualnie poprzez projekcje (slajdy, filmy) działań artystycznych tamtych czasów; zarówno o te, wybrane, które pokazywane są na wystawie, jak i nowe, jak również o muzykę towarzyszącą działaniom tamtych lat.


2. Republika bananowa. Ekspresja lat 80.



logo wystawy autorstwa Pawła Jarodzkiego





Projekt dofinansowany jest ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, w ramach Programu Operacyjnego "Promocja twórczości".


Kurator: Jolanta Ciesielska
Autorzy koncepcji: Jolanta Ciesielska, Paweł Jarodzki.
Koordynator wystawy: Agnieszka Chodysz

Wałbrzyska Galeria Sztuki BWA Zamek Książ, 26 stycznia - 23 marca 2008 roku
Muzeum Narodowe w Szczecinie
14 czerwca do 31 sierpnia 2008 roku.
Galeria Wozownia w Toruniu
12 września do 12 października 2008 roku
Galeria Miejska Arsenał w Poznaniu
30 października do 19 listopada 2008 roku
CSW Łaźnia
5 grudnia 2008 roku do 4 stycznia 2009 roku


Artyści:
Andrzej Awsiej, Mirosław Bałka, Krzysztof Bednarski, Zbigniew Maciej Dowgiałło, Ewa Ciepielewska, Zbigniew Maciej Dowgiałło, Mirosław Filonik, Waldemar Major Fydrych, Anna Gruszczyńska, Ryszard Grzyb, Bożena Grzyb-Jarodzka, Marek Janiak, Paweł Jarodzki, Marek Kijewski, Grzegorz Klaman, Leszek Knaflewski, Jerzy Kosałka, Paweł Kowalewski, Andrzej Kwietniewski, Andrzej Egon Miastkowski, Eugeniusz Minciel, Piotr Młodożeniec, Jarosław Modzelewski, Zdzisław Nitka, Włodzimierz Pawlak, Marek Rogulski, Adam Rzepecki, Stanisław Sielicki, Krzysztof Skarbek, Marek Sobczyk, Paweł Susid, Eugeniusz Szczudło, Andrzej Świetlik, Wojciech Tracewski, Jerzy Truszkowski, Andrzej Makary Wielogórski, Ryszard Woźniak...
GRUPPA - WSPÓLNOTA LEEEŻEĆ - TOTART - LUXUS - NEUE BIERIEMIENNOST - KOŁO KLIPSA - ŁÓDŹ KALISKA

Instalacja kinematyczno-dźwiękowa towarzysząca ekspozycji: Jacek Ponton Jankowski

Patroni:
Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Marszałek Województwa Dolnośląskiego, Prezydent Wałbrzycha, Prezydent Gdańska.
Patroni medialni:
Magazyn ztuki EXIT, Pismo Artystyczne Format, Magazyn o sztuce Arteon, Polish Culture, Miesięcznik ODRA, The Warsaw Voice, Program 2 Polskiego Radia, Program 3 Polskiego Radia, TVP 3.

Jolanta Ciesielska
Republika bananowa.Ekspresja lat 80.
Byli odważni, dowcipni i wyluzowani, skłonni do ryzyka, prowokacyjni, niepokorni.Polscy “dzicy” bo o nich tutaj mowa stanowili “crčme de la creme” polskiej sztuki lat 80-tych, sztuki, która po próbach czasu nie odeszła do lamusa historii zachwycając do dziś swoją bezkompromisowością, perwersyjnością, nowatorstwem osiągnięć formalnych.Uprawiali każdy gatunek aktywności twórczej : robili akcje i uliczne happeningi, malowali, rzeźbili, kręcili filmy, pisali manifesty,wiersze i eseje o sztuce (i nie tylko).Wystawiali sztuki,drukowali ulotki,szablony, plakaty, wydawali własne pisma artystyczne i informacyjne, organizowali festiwale i plenery,ale też wiece i manifestacje. Otwierali i prowadzili niezależne galerie i pracownie, słowem: żyli pełnią życia, jakby na przekór mrocznej a niekiedy i groźnej rzeczywistości stanu wojennego,a potem dekadenckiej beznadziei końcowej fazy komunizmu. Można śmiało powiedzieć, że przy tak rozbudowanym stopniu samoorganizacji artyści ci tworzyli niejako “państwo w państwie” ,swoją małą, niezawisłą “Republikę bananową”, w której nie obowiązywała cenzura ani żadne utarte, stosowane gdzie indziej kanony zachowań.Świat pozbawiony wszelkich ograniczeń, świat wesołej anarchii,świat “na opak”, w którym toczył się ustawiczny karnawał sztuk wszelakich.

Bezpośrednie traktowanie życia jako materii w połączeniu z ich nieokiełznaną wyobraźnią i determinacją, jaka cechowała wszystkich bez wyjątków prezentowanych na wystawie artystów stanowiły mieszankę “wybuchową” nieznośną nie tylko dla “ugrzecznionych” salonów i oficjalnych instytucji sztuki lecz także dla strażników rezimu, urzędników, policji i służb wywiadowczych.Pomimo czynionych gestów, prób zaprzyjaźnienia się z równie aktywnie działającym nurtem sztuki kościelnej “dzicy” nie czuli się tam za dobrze ,niektórzy zaś z powodu jawnie deklarowanego antyklerykalizmu nigdy się w takich miejscach nie znaleźli. Nurt nazwijmy go narodowo-chrześcijanski reprezentował ze śmiertelną powagą sferę sacrum w sztuce, “dzicy” natomiast wyrażali dionizyjską radość profanum.To były światy rozłączne i nieprzystające do siebie i choć sporadycznie obie te grupy spotykały się nawzajem w galeriach przykościelnych :na Żytniej w Warszawie (wystawa “Obecność”,1985),w Poznaniu i w galerii kościoła św.Krzyża na Ostrowie we Wrocławiu (np.wystawa “Polska pieta” zorganizowana w 1986 roku przez inteligencję katolicką Poznania na rocznicę poznańskiego czerwca), na festiwalach “Droga i Prawda”, na wystawach autorstwa Niny i Janusza Boguckich (np.“Epitafium siedem przestrzeni”), wreszcie na wystawie “Cóż po artyście w czasie marnym?” której kuratorem był czołowy artysta nurtu “kościelnego” Tadeusz Boruta (gal.“Zachęta”i MN Kraków 1991r),to istotnymi wystawami były te organizowane przez “świeckich” propagatorów i zagorzałych zwolenników ich twórczości:Andrzeja Bonarskiego i Marię Sitkowską, Andę Rottenberg,Ryszarda Ziarkiewicza,Krzysztofa Stanisławskiego,Stefana Ficnera.Teraz właśnie mija dwadzieści lat od najważniejszych z wystaw “nowej ekspresji”w Polsce do których należały “ Ekspresja lat 80”(BWA Sopot VI 1986),”Figury i przedmioty”(Centrum rzeźby Polskiej w Orońsku,IV 1986),”Moby Dick”(Gdynia,X 1987), “Co słychać?”(Zakłady Norblina,Warszawa XI 1987).Nie mniej ważnymi były pokazy indywidualne artystów w prowadzonych przez nich samych galeriach: warszawskiej “Dziekance” i “Stodole”,poznańskiej “Galerii Wielkiej”, łódzkim “Strychu”,gdańskiej “Wyspie”.
Wspomniec w tym miejscu wypada także imprezy cykliczne : rozpoczęte od 1985 roku Biennale Sztuki Nowej w Zielonej Górze czy organizowane od 1987 roku Biennale Młodych “Droga i Prawda”, w kościołach św. Marcina i św. Krzyża we Wrocławiu.

By wzmocnić siłę oddziaływania,dodać sobie nawzajem odwagi artyści występowali gromadnie.Jak grzyby po deszczu zaczęły powstawać zwykle kilkuosobowe formacje artystyczne :”Łódź Kaliska”(1979),”Pomarańczowa Alternatywa” (1981) ”Luxus”(1982), ”Gruppa”(koniec 1982),”Koło Klipsa”(1983),”Neue Bieriemiennost'(1985), TOTART (1986),”Wspólnota Leeeżeć”(1989).Wszystkie one są reprezentowane na naszej wystawie, uzupełnionej dodatkowo o nazwiska artystów,występujących indywidualnie : Krzysztofa Skarbka,Eugeniusza Minciela,Pawła Susida, Macieja Dowgiałło, Krzysztofa Bednarskiego,Wojciecha Tracewskiego,Annę Gruszczyńską,Grzegorza Klamana,Eugeniusza Szczudło,Jerzego Truszkowskiego,Zdzisława Nitkę.W sumie na wystawie prezentujemy około 150 prac (obrazów, rzeźb, rysunków, f ilmów) 40 artystów budujących zjawisko zwane “nową ekspresją”czy inaczej “polnische neue wilde”.Oczywiście nie wyczerpuje to listy artystów tego nurtu aktywnych w latach 80tych,ale powierzchnia galerii i muzeów,w których gościć będzie nasza wystawa ma niestety ograniczone powierzchnie,a większość prac powstających w tamtym czasie posiadała bardzo duże gabaryty,co też było cechą charakterystyczną dla tamtych czasów, wiele dzieł, zwłaszcza tych budowanych z nietrwałych materiałów po prostu już nie istnieje. To zaś ,czego nie mogą przekazać same dzieła - niepowtarzalną atmosferę tamtych lat pełną efemerycznych wydarzeń, po trosze ilustrują plansze z dokumentalnymi zdjęciami, archiwalne ulotki, filmy i plakaty.
Wystawie “Republika bananowa.Ekspresja lat”towarzyszy 140 stronicowe,bogato ilustrowane wydawnictwo,w którym oprócz tekstów kuratorki, Jolanty Ciesielskiej znajdują się archiwalne teksty artystów występujących na wystawie oraz najobszerniejsze w dotychczasowej bibliografii kalendarium wydarzeń artystycznych z lat 1979-93, autorstwa Maryli Sitkowskiej.
kurator wystawy: Jolanta Ciesielska.

Paweł Jarodzki
Roboczy tytuł wystawy odnosi się do niektórych prac, szczególnie malarskich, tego okresu, na których pojawiają się palmy i plaże a generał Jaruzelski w swych tak charakterystycznych ciemnych okularach, przedstawiany jest jako południowo amerykański dyktator. Sztuka tego okresu, w odróżnieniu od tego co się działo wcześniej, była pełna ironii i humoru. Nie tylko krytykowała czy ośmieszała ówczesną, absurdalną rzeczywistość, ale też tworzyła perspektywę utopijnego raju z dużą oczywiście dozą autoironii do własnych wizji.
Na przełomie lat 70-tych i 80-tych dochodzi powoli do głosu nowe pokolenie artystów, często jeszcze studentów, którzy nie widzą już swojej przyszłości we współpracy z systemem obowiązującym ówcześnie. Nagle okazało się jasne, że sztuka polska rozwija się pod przedziwnym kloszem.
Równolegle podobne zmiany można było zaobserwować w sztuce światowej, o których jednak informacja docierała do Polski z dużym opóźnieniem i to w sposób bardzo ograniczony.
„Dwadzieścia lat temu rozpoczął się powrót młodych polskich artystów do malarstwa i do wielkiej narracji. Zmiana w sztuce towarzyszyła rewolucji społecznej i niepodległościowej. Solidarność, stan wojenny, ruch nieposłuszeństwa obywatelskiego... Był to okres konspiracji i kontestacji, czas przeżyć plemiennych, czas dla bohaterów. Dla obecnych dwudziestolatków to zamierzchła i nieciekawa przeszłość. A lata 80. - biedne, beznadziejne, szare - w malarstwie są niebywale kolorowe i ekspansywne. Nowe malarstwo przyciągało publiczność.”
Tak o malarstwie tego okresu pisze Marta Tarabuła w folderze towarzyszącym wystawie „Bieg czerwonych ludzi„ w galerii Zdrzak w 2001 roku.
Jednak zmiany te dotyczyły nie tylko malarstwa. W sposób gwałtowny zmieniała się cała kultura, sztuki wizualne, literatura, muzyka, a nawet moda.
Wystawa obok poszczególnych dzieł miała by pokazywać konkretnych ludzi i ich postawy w tym okresie. Dlatego pełnoprawnymi uczestnikami wystawy byli by również wybrani krytycy, muzycy i inni istotni uczestnicy życia kulturalnego tego okresu.
Wystawa powinna obejmować okres od roku 1980 aż do roku 1989. Odnosić się będzie do takich słynnych wydarzeń jak: wystawa „Ekspresja lat 80-tych” Ryszarda Ziarkiewicza, „Co słychać” i „Szyk polski” Andrzeja Bonarskiego ,„Epitafium i siedem przestrzeni” prof. Janusza Boguckiego


3. Jerzy Kołacz "Filtr pamięci"

Miejsca ekspozycji:
Zamek Książąt Pomorskich w Szczecinie, 29 lutego do 31 marca 2008
Galeria Sztuki w Legnicy, 11 czerwca do 1 lipca 2008
Muzeum Śląskie w Katowicach, 15 lipca do 30 września 2008
Muzeum Archidiecezjalne w Warszawie, 6 października 2008
Miejska Galeria Sztuki w Łodzi, 6 - 30 listopada 2008
Muzeum Narodowe w Kielcach, Pałac Biskupów Krakowskich, styczeń - luty 2009

Kurator: Andrzej Saj

Pierwsza po 11 latach w Polsce wystawa retrospektywna Jerzego Kołacza, składająca się z malarstwa oraz grafik. Wystawie towarzyszył będzie duży album. Wystawa zaprezentowana będzie w kilku ważnych muzeach i galeriach polskich: na Zamku Książąt Pomorskich w Szczecinie, w Galerii Miejskiej w Łodzi, w Muzeum Śląskim w Katowicach i w Muzeum Narodowym w Kielcach

biografia artysty:
Urodzony w 1938 roku w Polsce. W 1962 roku ukończył Akademię Sztuk Pięknych w Warszawie. Od 1978 roku mieszka w Kanadzie. Od 1963 roku jego prace prezentowane były na wystawach w Polsce, Niemczech, Austrii, Czechach, na Węgrzech, w Holandii, Danii, Belgii, Szwecji, USA i Kanadzie.
W dowód uznania dla jego twórczości, Kołacz został mianowany członkiem Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych w Kanadzie. Magazyn Communication World określił go mianem jednego z najlepszych ilustratorów świata. Otrzymał liczne nagrody za malarstwo i ilustracje, włączając w to srebrne i złote medale, jak również nagrodę za zasługi przyznaną przez Art Directors' Club w Toronto (1981-1991) i Communication Arts Award (1979).
Jego sztuka publikowana była w następujących czasopismach: Avenue, Canadian Business, Chateleine, City, City Woman, Commentator, Enroute, Executive, Finantial Post, Finantial Times, Globe & Mail, Homemakers, Quest, Report on Business, Saturday Nignt, Toronto, Toronto Life, Toronto Star, Boston Blobe, Businessweek, Esquire, International Wildlife, The progressive, Rolling Stone, World Magazine, Ca M'Interesse, jak również w licznych czasopismach w Anglii, Szwajcarii, Hiszpanii, Portugalii, Norwegii, Szwecji, Australii, Kolumbii, Południowej Afryce, we Włoszech, Francji, Niemczech, w Izraelu, Tajwanie, Hong Kongu, Malezji I Japonii.
Jego sztuka przedstawiana była w American Illustration and Communication Business (USA), Graphics (Szwajcaria), Idea Magazine (Japonia), Projekt (Polska), Novum-Gebrauchsgraphic (Niemcy) oraz Zoom (Francja/Anglia).

teksty o twórczości artysty:
1.
(...) Malarstwo Kołacza jest wyrazem jego osobistych doświadczeń. Głębia obrazu, wspomnienia, wszystkie doświadczenia przefiltrowane zostały przez świadomość artysty. W sensie uniwersalnym, jego obrazy mówią o świetle, barwie, fakturze, kształcie. Egzystują jako prywatne prawdy, poza zasadniczym nurtem standardowych oczekiwań estetycznych. Jako świadectwo współczesnego doświadczenia, nie rozmydlone przez dogmaty postmodernizmu, stanowią ważny, jedyny w swoim rodzaju wkład w sztukę naszych czasów. Ewolucja, jaką prześledziliśmy w tych obrazach, pokazuje w jaki sposób czas filtruje pamięć. Jerzy Kołacz dzieli się z nami swoimi doświadczeniami życiowymi, które pamięć przefiltrowała w sztukę. Sztuka jest pamięcią (...)”
John K.Grande
2.
(...) Oto lata 60. - jeszcze osadzone w PRL – owskiej rzeczywistości – to czas rozliczeń z czasem studiów (w ASP Warszawa); czasami radosnymi (bo młodość) choć ponurymi politycznie; może stąd ucieczka od szarzyzny w obrazy poświęcone muzyce blusowej i jazzowej, i już obecne dowody sięgania w „światy wyimaginowane” (np.Mediewal Landdscapes). To jeszcze nie pamięć określa główne tematy prac z tego okresu, tu wszystko podporządkowane jest aktualnemu wtedy „tu i teraz”, choć i w tych obrazach już pojawiającą się mentalne eskapady w światy urojone. Na razie dominują jednak zapisy wrażeń bieżących, przeżyć, nadziei...Stąd „ślady” realne, cienie figuratywne; obrazy przedstawiające „przełamane” abstrakcyjnymi formami.
Lata 70. naznaczone są czasem emigracji (przez Szwecję do Kanady) – co skutkuje obrazami wyrażającymi spełnienie osiągniętej wolności ale obecne są w nich również oznaki niepokojów, lęków wyobcowania. Prace z końca lat 70. są tegoż dowodem; zderzenie organicznych wężowato – roślinnych form o „żyjących” euforycznych kolorach ze smutnym „martwym” tłem – jakby odbijającym autorskie obawy, lęki... Taki nastrój prezentuje i przewrotnie przedstawiający „Rider of the Apocalypse” z 1979 r. i abstrakcyjno – realna „Mona Liza” (79 r.) czy „View from the Window” (79 r.) i „Homo Sapiens” z 80 r. Te lęki i zwątpienia życiowego etapu (emigracji) już w latach 80. ustępują za sprawą osiągniętej stabilizacji wewnętrznemu uspokojeniu.; tu już zaczyna włączać się pamięć napędzana „generatorem” wrażliwości: w obrazach więcej ekspresji, więcej ciepłych kolorów, wyższy stopień abstrakcyjnej narracyjności (kosztem dosłowności przedstawień) Oto nowe przeżycia i doświadczenia przepuszczane przez filtr codzienności.: np. „Fallinq” (85 r.) „Suburbs” (89 r.). Te pierwsze oznaki „przepracowania” pamięci pojawiają się na kanwie aktualnych doznań; Kołacz bardziej stawia na czystą zmysłowość (wrażeniowość) – o czym świadczy zdecydowana już rezygnacja z malarstwa przedstawieniowego i przejście do abstrakcji (formalnie i w materii). Wrażeniowość jeszcze dominuje nad presją pamięci. Uczucia najlepiej - jak podkreśla Grande - można oddać tylko w abstrakcji.
(...) W malarstwie Jerzego Kołacza nie ma chłodnej kalkulacji, przeintelektualizowania wrażeń (nawet mimowolnie przeżywanych), ale też nie jest to sztuka euforycznie ekspresyjna. Ta równowaga, którą osiągnął w swej twórczości jest tyleż zasługą świadomego wybierania i dobierania tematów (sprowokowanych aktualnymi doświadczeniami) co i mimowolnego zdania się na „pracę” pamięci; na te inspiracje „wewnętrznego oka”, którym widzi się dalej, głębiej, kiedy dostrzega się to co zwykle jest niepostrzegalne. Kołacz „widzi” po stronie poetyckiej, buduje swoją przestrzeń, zamieszkiwania (malarskiego) odwołując się do pamięci ale to co wzmacnia, wynosi i uszlachetnia tę przestrzeń przenika z tamtej strony, o której wiemy tak niewiele, a może nic.”
Andrzej Saj, „Malarstwo równowagi”, 2008 rok



4. Zdzisław Nitka

PREMIERA: 10 PAŹDZIERNIKA 2008 ROKU, MUZEUM ŚLĄSKIE W KATOWICACH
wystawa potrwa do połowy grudnia 2008 roku
Kolejne miejsca ekspozycji:
Galeria BWA w Zamościu
Muzeum Miejskie Wrocławia
14 maja - 19 czerwca 2009
Zamek Książąt Pomorskich w Szczecinie
Galeria BWA w Bydgoszczy
Galeria GaGa w Warszawie
kurator: Joanna Szeligowska




Projekt dofinansowany jest ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, w ramach Programu Operacyjnego "Promocja twórczości".

Pierwsza tak duża, retrospektywna wystawa Zdzisława Nitki, prezentująca 21 lat pracy twórczej artysty. Na wystawie znajdzie się około 50 obrazów i 100 rysunków. Wystawie towarzyszył będzie obszerny album zawierający teksty krytyczne autorstwa Joanny Szeligowskiej, Jolanty Ciesielskiej, Andrzeja Saja, Jana Michalskiego i Macieja Ratajczaka oraz dokumentację wystawy.

„Wystawa będzie przeglądem prac malarskich i rysunkowych obejmujących ostatni okres twórczości – lata 2004 / 2008. Prace te będą tworzyły trzon pokazu. PONADTO ekspozycja zostanie uzupełniona wybranymi obrazami z lat wcześniejszych. Prace, które zostaną wypożyczone z kolekcji prywatnych i zbiorów publicznych. Wystawa zatem, to prezentacja bieżących poszukiwań malarskich w konfrontacji z artystycznymi rozwiązaniami z okresu młodzieńczego. Nie chciałbym określać tego projektu jako retrospektywa, lecz bardziej jako próbę porównań – obrazów dawnych z obecnymi.
Widzowie – miłośnicy sztuki, środowisko artystyczne i krytyka, będą mogli zapoznać się, ocenić i obejrzeć największy pokaz prac w moim (od chwili ukończenia akademii) dwudziesto jedno letnim okresie zajmowania się malarstwem. Na wystawie znajdzie się około 50 obrazów i 100 rysunków.”
Zdzisław Nitka

biografia artysty:
Urodził się w 1962 r. w Obornikach Śląskich. Studia w PWSSP we Wrocławiu (1982 -1987 ). Dyplom z malarstwa pod kierunkiem prof. Józefa Hałasa. Od 1988 asystent w pracowni prof. Józefa Hałasa. Od 2001 w pracowni prof. Aleksandra Dymitrowicza w Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu. W latach 8O-tych korespondował z Georgiem Baselitzem, wybitnym artystą niemieckim, który dedykował mu prace na papierze pt. "Maler Nitka". W 1997 wraz z żoną malarką Jolantą Nikt, utworzył w Obornikach Śląskich prywatne Muzeum Ekspresjonistów.

Wystawy indywidualne. m.in.:
Galena Test. Warszawa, 1988: Wild Thing. ( z brytyjskim rzeźbiarzem Robertem Jakesem). Oxford. Nottingham. Winchester. Wielka Brytania, Muzeum Miasta Gdyni. BWA. Zamek Książąt Pomorskich. Szczecin. 1991: Entre Chien Et Loup: Galerie Regent, Bruksela, 1992; Galeria Zderzak Kraków. 1995; Galeria Działań. Warszawa, 2001; Galerie Pokusa, Wiesbaden. Retro-spektywa, Galeria Bielska, BWA, Bielsko-Biala, 2002; Bałtycka Galeria Sztuki, Ustka, 2003; Arkada Sztuk, Sopot. Galeria Entropia, Wrocław, 2004; Ratusz St. Johann, Saarbruecken. Galeria Entropia, Wrocław. Galerie Pokusa, Wiesbaden. BWA, Jelenia Góra, 2OO5.

Uczestnik wielu wystaw zbiorowych, m.in.: Ekspresja lat 80-tych, BWA, Sopot, 1986: Arsenał SS, Hala Gwardii, Warszawa. Świeżo Malowane, Galeria Zachęta, Warszawa, 1988; Den Abne Dor - Polska Sztuka Współczesna, Charlottenborg, Kopenhaga, Dania, 1989; Konfrontacje Artystyczne 91, Ratusz Staromiejski, Toruń, 1991; Polish Drawings Now, Flossie Martin Gallery. Radford University, Radford, Visual Arts Museum School of Visual Arts, Nowy Jork, USA, 1993; Sztuka Polska XX wie-ku, Muzeum Narodowe, Wrocław, 2000; Młodzi Czterdziestoletni, Ratusz Nowego Miasta, Praga, Czechy. Genius Loci Wrocław, Muzeum Architektury, Wrocław, 2001; Kolekcja 1998 - 2003, Muzeum Narodowe: Wrocław, 2003; Oblicza Ekspresji, Galeria na Solnym, Wrocław. Warszawa w Wilnie, Galeria Arka, Wilno, Litwa, 2004; Polen Kommt -12 Maler aus Polen. Berlin, Kiel, Aachen, Krefeld. Bonn, Drezno... (Rok Polski w Niemczech ), Niemcy. 2005 - 2006.

Nagrody i wyróżnienia: I nagroda w konkursie na plakat dla Festival International Du Cinema a Mons, Belgia, 1987; Nagroda Honorowa Wiktor 88 w dziedzinie malarstwa, wystawa Mlodej Plastyki Arsenał 88, Warszawa, 19S8; Wyróżnienie na XXXI Ogólnopolskim Konkursie Bielska Jesień, Bielsko-Biala, 1999.

credo artysty:
"Kręcą" mnie czarne historie ekspresjonistów: Kirchnera, Muncha czy Noldego. Jest to dla mnie źródło inspiracji oraz energia, która sprawia, że ciągle chcę być malarzem. Maluję słuchając "The Rolling Stones", ponieważ podobnie jak oni odpowiada mi rola outsidera i rebelianta. Nie chcę być modnym i nie mam ochoty identyfikować się ze współczesnością - tzn.: polityką, zdobyczami techniki i wątpliwymi obyczajami.


teksty o artyście:
(...) Twórczość Zdzisława Nitki omawia się najczęściej w kontekście nowej ekspresji, sytuując ją wśród rozmaitych transawangardowych manifestacji artystycznych. Kwalifikacja ta jest do pewnego stopnia słuszna, lecz szufladka ekspresjonizmu, w której zwykło się umieszczać jego obrazy, staje się chyba dla nich coraz bardziej ciasna i niewygodna. Warto oczywiscie przypominać, że ekspresjonizm i nurt nowej ekspresji stanowią dla artysty ważny punkt odniesienia, lecz wydaje mi się, że zbytnie eksponowanie ekspresjonistycznego rodowodu twórczości Nitki przesłania wiele istotnych jej walorów i kieruje percepcję w stronę tych treści i cech, które niejednokrotnie mają jedynie drugorzędny charakter. (...)

Większość tytułów, które Zdzisław Nitka nadaje swoim obrazom, ujawnia ich pochodzenie, zawiera genealogiczną wskazówkę, jakby artyście zależało na tym, żeby wyraźnie określić, jakie "cudze" obrazy mieszkają w jego wyobraźni. I tutaj napotykam w sobie na kolejne zdziwienie. Kiedy bowiem owe obrazy pojawiają się na płótnach Nitki wydają się być zaskakująco niewinne i dziewicze.
Marek Śnieciński, ARTEON magazyn o sztuce 5/2002


---------------------------------------------------
PROJEKTY TRWAJĄCE

2. Andrzej Dudek-Dürer „Rekonstrukcja tożsamości”

Galeria Bielska BWA
7 stycznia - 3 lutego 2008

Retrospektywna wystawa znanego polskiego artysty sztuki mediów, performera, muzyka
i kompozytora mieszkającego we Wrocławiu, wierzącego w reinkarnację oraz to, że jest wcieleniem niemieckiego mistrza z przełomu gotyku i renesansu - Albrechta Dürera, do którego twórczości od lat nawiązuje. Wystawa obejmuje twórczość w zakresie fotografii i wideo, rozwijanych przez artystę od lat 60.
Podstawowym tworzywem swojej sztuki Andrzej Dudek-Dürer czyni samego siebie. Jest niczym żywa rzeźba - od 1969 roku uprawia "life performance", w którym wykorzystywane media: fotografia, rysunek, grafika, wideo itp., traktuje jako dokumentację swego istnienia.
W 2003 roku prezentował performance oraz dokumentację twórczości podczas 50. Biennale Weneckiego w ramach projektu EXTRA 50 / Brain Academy Apartment. Pokazywał prace
i działania artystyczne na wielu wystawach, festiwalach i sympozjach w kraju i za granicą.
Kuratorem generalnym wystawy jest Krzysztof Jurecki.

---------------------------------------------------